Χρήστος Μποκόρος

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης / O ίσκιος του – αρ. 20.

2024

κόλλα με πριονίδι, σκόνες χρωστικές και λάδια

80 x 60 εκ.

Ποιoς διαβάζει τη γλώσσα σου τώρα;

Τον κόσμο σου ποιoς τον φροντίζει;

Την πίστη σου; Άλλοι καιροί, κι εμείς άλλοι.

Μέρες τώρα σκυμμένος πάνω σε παλίμψηστα ξύλα,

στοκάρω με πριονίδι και κόλλα τρύπες, ρωγμές και χαραμάδες,

τα νερά τους, μπας και ισιάξει το πολύ, να το μαυρίσω, να χαθεί, να σβήσει.

Μια φωτεινή γραμμή φαντάστηκα να περιγράφει εκεί πάνω τη σκιά σου. Τίποτ’ άλλο.

Ύστερα ήρθε το μαβί, μονάχο του, σαν ξεβαμμένο ράσο,

έβαψε και το πρόσωπο, κατάσαρκα κι ολόψυχα.

Το dioxazine χαμηλωμένο με μαύρο, ουλτραμαρίνα κι άσπρο.

Είχε και ώχρα το πινέλο πού και πού, ίσως να ήτανε και λίγο λερωμένο από σκουριά,

ίσα να ξεχωρίζει ο ίσκιος στο σκοτάδι.

Νύχτα. Σε βλέπω.