Η γενιά του ’80: Σύγχρονη ελληνική ζωγραφική από τη Συλλογή Σωτήρη Φέλιου

Η γενιά του ’80: Σύγχρονη ελληνική ζωγραφική από τη Συλλογή Σωτήρη Φέλιου

Οι καλλιτέχνες που συστεγάζονται στη Συλλογή του Σωτήρη Φέλιου επέλεξαν να εκφράσουν τα προσωπικά τους βιώματα και τα πάθη της εποχής τους με την παραδοσιακή μέθοδο: ζωγραφίζοντας με πινέλα και χρώματα θέματα παραστατικά και κυρίως ανθρώπινες μορφές.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως η Συλλογή Φέλιου φιλοξενεί δασκάλους, με προεξάρχοντα τον Γιάννη Μόραλη, και μαθητές που μοιράζονται την ίδια προσήλωση στη ζωγραφική του καβαλέτου. Ανάμεσα στους μαθητές, ξεχωρίζει η ομάδα που φοιτά ακόμη ή ολοκληρώνει τις σπουδές της τη δεκαετία του ’80. Στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας κυριαρχούν οι δάσκαλοι-ζωγράφοι: Μόραλης, Νικολάου, Μαυροΐδης, Τέτσης, Μυταράς, Κοκκινίδης, Δεκουλάκος, Κεσσανλής. Λίγο αργότερα θα προστεθούν στην ομάδα και οι μαθητές τους Πατρασκίδης, Μπότσογλου, Ψυχοπαίδης, Βαλαβανίδης, κ.ά. Έτσι, οι ζωγράφοι της γενιάς του ’80 είχαν την ευκαιρία να διδαχθούν τις αρχές της τέχνης τους από πολύ καλούς δασκάλους. Όσοι από αυτούς συνέχισαν τις σπουδές τους στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι –και δεν ήταν λίγοι– επέλεξαν το εργαστήριο του Λεονάρντο Κρεμονίνι. Ο επιφανής ιταλός ζωγράφος, που ήταν και λαμπρός δάσκαλος, πρόσθεσε στην εικαστική παιδεία των ελλήνων μαθητών του μια πνευματική διάσταση και παράλληλα άσκησε το βλέμμα τους σ’ αυτό που ονόμαζε «ο ίλιγγος του ορατού»: τους δίδαξε να αναζητούν την αποκάλυψη μέσα στο ασήμαντο.

Δεν πρέπει ωστόσο να ξεχνούμε την εύνοια της διεθνούς συγκυρίας: ήδη από την αρχή του ’70, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, Ευρώπη και Αμερική, παρατηρείται στροφή προς την παραστατική ζωγραφική, ενώ το σχέδιο, ως αυτόνομη μορφή τέχνης, γνωρίζει πρωτοφανή αναγέννηση. Από την αρχή της δεκαετίας του ’80 το ρεύμα του μεταμοντερνισμού ενθαρρύνει κάθε μορφή παρέκκλισης από τους συρμούς, ενώ οι νοσταλγικές αναδρομές στο παρελθόν ανήκουν στον ίδιο τον γενετικό κώδικα του κινήματος.

Οι ζωγράφοι της ενιάς του ’80 ευτύχησαν να βρουν έναν ενθουσιώδη ορίζοντα υποδοχής ανάμεσα σε νέους συλλέκτες. Ο Σωτήρης Φέλιος αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση: κριτήριο των επιλογών του είναι οι προσωπικές του προτιμήσεις και όχι η επένδυση. «Ερωτεύεται» τα έργα που αγοράζει και τα απολαμβάνει ζώντας ανάμεσά τους. Όταν η συλλογή πήρε διαστάσεις μουσειακές, ο Σωτήρης Φέλιος αποφάσισε να μοιραστεί τις χαρές που του προσέφερε με το ευρύ κοινό. Έτσι οργανώθηκαν οι εκθέσεις του Μουσείου Μπενάκη ή του Vittoriano στη Ρώμη, που έτυχε εντυπωσιακής υποδοχής από τον ιταλικό Τύπο και το κοινό, για να περιοριστούμε στις πιο σημαντικές παρουσιάσεις.

Οι δύο εκθέσεις της Εθνικής Πινακοθήκης στα Παραρτήματα του Ναυπλίου («Σωματογραφίες», 12/07-14/10/2013) και της Σπάρτης εγγράφονται στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής.

Η έκθεση στην Κουμαντάρειο Πινακοθήκη στη Σπάρτη παρουσιάζει 17 ζωγράφους που εντάσσονται σε πέντε ενότητες:

1.    Το επιούσιον φως: Χρήστος Μποκόρος
2.    Ο οίκος του σώματος: Στέφανος Δασκαλάκης, Θανάσης Μακρής, Γιώργος Ρόρρης
3.    Η ανθρώπινη κωμωδία: Καλλιόπη Ασαργιωτάκη, Μιχάλης Μανουσάκης, Τάσος Μαντζαβίνος, Τάσος Μισούρας, Ξενοφών Μπήτσικας, Αχιλλέας Παπακώστας, Εδουάρδος Σακαγιάν
4.    Το μεσογειακό φως – Άρωμα Γενιάς του ’30: Κώστας Αργύρης, Κώστας Παπανικολάου, Κώστας Παπατριανταφυλλόπουλος
5.    Επιστροφή στη Φύση – Natura naturans: Μαριλίτσα Βλαχάκη, Άννα Μαρία Τσακάλη, Μαρία Φιλοπούλου

Επιμέλεια έκθεσης:
Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα
Γεωργία Κακούρου-Χρόνη, Επιμελήτρια Ε.Π.Μ.Α.Σ. (Κουμαντάρειος Πινακοθήκη)

Η λειτουργία της έκθεσης παρατείνεται έως τις 18 Νοεμβρίου λόγω της αθρόας προσέλευσης του κοινού και για να μπορέσουν να πραγματοποιηθούν, όσο γίνεται, περισσότερα εκπαιδευτικά προγράμματα. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα απευθύνονται σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, από την προσχολική ηλικία έως και την τριτοβάθμια εκπαίδευση, και σε ειδικές ομάδες κοινού.

logos

 

 

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ